Το ευρώ, ο νεοφιλελευθερισμός, η εκμετάλλευση της εργασίας

Είναι ιστορικά πρωτοφανής, για τις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού σε καιρό ειρήνης, η μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθών στην Ελλάδα. Το πάθος με το οποίο οι επιχειρήσεις, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα κόμματα της αστικής τάξης επιδιώκουν αυτήν την μείωση δεν είναι τυχαίο, εξηγείται από την αδυναμία τους να επιτύχουν με άλλα μέσα τα υψηλά κέρδη στα οποία είναι εθισμένοι, να επιτύχουν υψηλά κέρδη με τα μέσα που χρησιμοποιεί ο αναπτυγμένος καπιταλισμός (ο καπιταλισμός της σχετικής υπεραξίας) και τα οποία είναι ο τεχνολογικός εκσυγχρονισμός και οι αυξήσεις της παραγωγικότητας της εργασίας.

Δεκατέσσερα χρόνια συρρίκνωσης του παραγωγικού δυναμικού

Και τι μας νοιάζει, εμάς, που συρρικνώνεται η παραγωγική βάση του ελληνικού καπιταλισμού; Όταν συρρικνώνεται το παραγωγικό σύστημα μιας χώρας, παρασύρει μαζί του στην παρακμή και την μισθωτή εργασία, μειώνει τους μισθούς, εμποδίζει την συντήρηση και την αναπαραγωγή των υποτελών κοινωνικών τάξεων, γιγαντώνει την φτώχεια και την υλική στέρηση, σπρώχνει στο περιθώριο έξω και μακριά από την αγορά εργασίας ένα πλήθος «περιττών» πληθυσμών.

Η ιδιωτικοποίηση των Δημόσιων Αγαθών βλάπτει σοβαρά την κοινωνία

(1) Οικονομική κατάσταση της κοινωνίας στην Ελλάδα σήμερα: Έξι στα δέκα νοικοκυριά (60,7%) δήλωσαν ότι το μηνιαίο εισόδημά τους δεν επαρκεί για όλον το μήνα.…

Ο Λένιν, η ανάλυση της συγκυρίας, και εμείς

Η θεωρητική κατασκευή που χρησιμοποιεί ο Λένιν για την ανάλυση της ιστορικής συγκυρίας είναι μεταφορά της θεωρίας του πολέμου του Κλαούζεβιτς στο πεδίο της θεωρίας της πολιτικής, και επομένως μεταφορά της τέχνης του πολέμου στην πολιτική πρακτική. Αυτή την θεωρητική κατασκευή, που αντιλαμβάνεται την κοινωνία ως τόπο ταξικού ανταγωνισμού που προσομοιάζει με τον πόλεμο, την εφαρμόζει ο Λένιν σε μια «πρώτη ύλη», που είναι τα στοιχεία της ιστορικής συγκυρίας. Αντιλαμβάνεται δε ως συγκυρία την ταυτόχρονη παρουσία, τον συνδυασμό, την σύζευξη στοιχείων της παρούσας ιστορικής στιγμής.

Ο κομμουνισμός δεν είναι μόνο μια μελλοντική κοινωνία είναι και μια ιστορική τάση

Στη σημερινή ιστορική συγκυρία ολόπλευρης κρίσης του καπιταλισμού, καθώς ταξιδεύουμε σε άγνωστα νερά, όπου όλες οι ζωές διακυβεύονται, όχι μόνο οι δικές μας, αλλά και της άρχουσας τάξης που δεν ξέρει πια πώς να ηγεμονεύει, πώς να κυβερνά δηλαδή στο όνομα του γενικού συμφέροντος, πρέπει να ξαναπιάσουμε, ατομικά είτε συλλογικά, το σπασμένο νήμα αυτής της ξεχασμένης παράδοσης που ρωτάει πώς παράγουμε, γιατί και για ποιον παράγουμε· με δυο λόγια γιατί αυτές οι σχέσεις παραγωγής και όχι άλλες, γιατί η ιδιωτική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και όχι άλλη.

Δεν είναι όλα οικονομία, δεν είναι όλα καπιταλισμός, δεν είναι όλα εμπόρευμα

Ο κομμουνισμός είναι μια ιστορική τάση. Υπάρχει δηλαδή ως δυνατότητα η οποία ελλοχεύει στα διάκενα που αφήνει η κυριαρχία του καπιταλισμού, ως ακατάπαυστη δυνατότητα που εάν ενεργοποιηθεί μπορεί να διεκδικήσει, σε ασυμβίβαστη αντιπαλότητα με τον καπιταλισμό, την πρωτοκαθεδρία στον τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, της οικονομίας και της κοινωνίας.

Η ανάδυση του μεταφασιστικού ρεύματος στην Ελλάδα

Τα τελευταία 15 χρόνια συγκροτήθηκε στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, ένα ακροδεξιό πολιτικό ρεύμα νέου τύπου. Οι απαρχές της συγκρότησής του εντοπίζονται στη σύγκλιση υφιστάμενων ακροδεξιών μορφωμάτων και μερίδας της πατριωτικής αριστεράς.